Herşeyden önce hayal etmiştim ben senle olmayı..
Senin yanında,sıcacık avcunun içinde,kalbinin en derinlerinde olmayı nasıl da isterdim..
Aşk koymuştum adını bir zamanlar
ve seni tam burama,tam sol yanıma yerleştirmiştim..
Bir gün senin diğerlerinden bir gram bile farkın kalmayacağını tahmin edemedim..
Öyle bir güvendi ki bende ki..Öyle büyüktü ki
Kolay kolay kimse yıkamazdı,senden başka !
Zaten senden başka kimse yıkamadı onu..
Hatta sen bile yıkamadın ki hala tam şuramda yaşatıyorum seni..
Söz vermiştin bana gitmeyecektin..
İnanmıştım sana fütursuzca..
Gözlerinin içine baktıkça anlamsızlaşan bakışlarına bile defalarca anlam yüklemiştim keza dudaklarından
çıkan her bir söze de kendi benliğimi katmıştım..
Sen gibi olayım diye..
Senin içinde bir ben olayım diye..
Biz olalım diye..
Öyle saftı ki duyguların öylece kalmıştım karşında,kilitlenmiştim adeta..
Sonradan anladım ki saf olan duyguların değil,benmişim !
Ama biliyorum ki seninde içinde saf bir çocuk var..
Yoksa da ben öyle bilmek istiyorum..
Kendimi masuscuktan kandırmak istiyorum..
Yoksa bu yaşananlara daha fazla inanamıyorum....!
Yine de seni sevmek istiyorum..
Uzaktan da olsa doyasıya sevmek istiyorum,sen bilmesen de deli gibi seviyorum..
Suç bende,suç bende..
Sana içtenlikle inanan bu kalbimde..
Hande A.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder