Yalnızlık

Yalnızlık ne acı şeydir bilir misin ?
Duymazlar ya hıçkırıklarını..
Haberleri yoktur ta hiçbirinin senden
İşte o zaman kopartırsın inceldiği yerden bağları..
İşte o zaman kendini yeniden inşa edersin
Yeni biri yaratırsın kafanda
Hazinen olur kalbin
Vermezsin kimseye kolay kolay
Öyle de acımazsın timsah gözyaşlarına..
Zira sen çok dökmüşsündür zamanında.

Mağrur birisindir
Bakmazsın kolay kolay ardına
Bir başına kalırsın böylece
Sonrada yalnızlığın o acı tadına bakarsın.
Nahoştur..

Fantastik rüyalar görürken
Islanır ya yastığın gözyaşlarıyla,boğulursun ya birden acılara kana kana,
Uyandığında yoktur yanında sana bakan bir çift göz ya da uzanacak bir el..
Kasvetli bir güne başlarsın sonra
Günün nasıl geçtiğini en çokta sen anlarsın ya..
Zaman geçmek bilmez
Saniyeleri,dakikaları sindirircesine bedenine,yine kokusunu alırsın o nahoş yalnızlığın..

Hep bu kadar fevri davrandığın için başına gelir bunlar,
Bilirsin bu sefer hata sende değildir
Ama yine de masuscuktan hatanı kabullenir gibi yaparsın dört duvarın arasında kalmayasın diye..

Geceler boyu düşünürsün
Bilhassa gözlerini
Bilirsin ya sana bakışı ötekilerden farklıydı..
İşte içini en çokta bu acıtır.
Ne kadar bohem yaşamışım dersin hayatı bir anda..
Kimseyi düşünmeden yarını umursamadan
İçine acılarını akıta akıta..

Bir tek sen gerçekçisindir
Uyanmışsındır artık o kimsenin uyanamadığı rüyadan..
Birine meftunsundur..
Kalbin gitmek ister ya,sokulmak ister bir anda koluyla göğsünün arasına
Bırakmaz yalnızlığın..
O bırakmadıkça sen tükenirsin
Alışırsın bir süre sonra bu koca dünyayada yalnızlığa,bir başına..

Hande A.