Çok değişik insanlar sevdim

Çok değişik insanlar sevdim..
Ama aslında yoktular..
Kimliksizdiler adeta
Kenarımdan esip geçen bir rüzgar gibiydiler..
Hayatımdan bir parça koparıp gittiler..
Ve o parçayı yerine koyma görevide bir sonraki kişiye düştü..
Çok değişik insanlar sevdim..
Beni hep hayal kırıklığına uğrattılar..
Her seferinde üzüp,tamiri olmayan kırıklar bıraktılar kalbimde..
Lanet olası gururları yüzünden bir adım bile atmadılar..
Belkide istemediler..
Ya da umursamadılar..
Çok değişik insanlar sevdim..
Hepsi ilkbahar ve yaz mevsiminde çıktı karşıma..
Ve oldu sonbahar ayrılıkları..
Ağaçların yapraklarını döktüğü gibi,
Bende döktüm gözyaşlarımı her sonbaharda..
Yağmura çıktım yağmurda ağladım bir kez daha..
Böylesi daha iyiydi..
Evet kimse görmedi gözyaşlarımı..
Yağmur sandılar hüzünlerimi ve ağlayışlarımı..
Çok değişik insanlar sevdim..
Sevilmeye değer olanları bir kalemde sildim..
Gözlerimle buluşması gereken o bakışları umursamadan,
Başka gözlere,göz diktim..
Gün geldi,
Ben de çok şerefsiz sevdim..

Hande A.